" احكام قسم خوردن " مسأله 2734 - اگر قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند مثلا قسم بخورد كه روزه بگيرد يا دخانيات استعمال نكند ، چنانچه عمدا مخالفت كند ، بايد كفاره بدهد ، يعنى يك بنده آزاد كند ، يا ده فقير را سير كند ، يا آنان را بپوشاند ، واگر اينها را نتواند بايد سه روز پى در پى روزه بگيرد . مسأله 2735 - قسم چند شرط دارد : ( أول ) كسى كه قسم مى خورد بايد بالغ وعاقل باشد واز روى قصد واختيار قسم بخورد ، پس قسم خوردن بچه وديوانه ومست وكسى كه اكراهش كرده اند درست نيست ، وهمچنين است اگر در حال عصبانى بودن بي قصد قسم بخورد ، وقسم سفيه ومفلس در صورتي كه مستلزم تصرف در مال باشد صحيح نيست . ( دوم ) كارى را كه براي انجام آن قسم مى خورد بايد حرام يا مكروه نباشد ، وكارى را كه قسم مى خورد ترك كند بايد واجب يا مستحب نباشد ووجوب عمل به قسم متعلق به فعل يا ترك مباحى كه مصلحتى در دين يا دنيا در آن نباشد محل اشكال است . ( سوم ) به يكى از اسمهاى خداوند عالم قسم بخورد كه به غير ذات مقدس أو گفته نمى شود ، مانند ( خدا ) و ( الله ) ، ونيز اگر به اسمى قسم بخورد كه به غير خدا هم مى گويند ولى به قدرى به خدا گفته مى شود كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد ذات مقدس حق در نظر مى آيد ، مثل آن كه به خالق ورازق قسم بخورد صحيح است ، بلكه به اسمى هم كه بر خدا وبر غير خدا گفته مى شود اگر خدا را قصد كند وقسم بخورد ، بنا بر احتياط واجب به آن قسم عمل كند .